"AMEK EZ DUTE" KATIXA AGIRRE

      "Amek ez dute" Katixa Agirreren eleberria zinemara

                           

  Mar Coll Zinemagilea "Las madres no" pelikula filmatzen hasi da, "Amek ez dute" Katixa Agirreren eleberrian oinarritutako filma. Amatasun ahul baten tentsioaz eta konplexutasunaz dihardu, eta egia eztabaidaezin batera hurreratzen da, enpatiatik eta ulerberatasunetik. 

   María da pelikularen protagonista. 34 urteko idazlea erditu berri da, eta gertakari izugarri batekin obsesionatuta dago: Alice Espanet 10 hileko bikiak hil ditu bainuontzian. eta Aliceri buruz idaztea izango da Mariarentzat bere amatasuna ulertzeko modu bakarra.

   Pelikularen protagonistak Laura Weissmahr debutaria eta Oriol Pla dira, eta Giannina Fruttero eta Belén Cruz dituzte lagun, besteak beste antzeztaldean eta, Bartzelona, Lleida eta Tarragonako hainbat kokagunetan filmatuko dute

AMEK EZ DUTE - ZUBIKARAI SARIA 2016

Bi emakume, bi ama gazte: batek bere ume bikiak hil ditu, bere eskuz baineran itota. Bestea, nobelaren narratzailea, bere haurraz erditzerakoan, bat-batean ohartu da ezagutzen duela ama hiltzaile hori, aspaldian haren berri izan ez badu ere eta haren ekintzarekin obsesionatuta, gehiago jakitea erabakitzen du, hartaz ikertzea eta horri guztiari buruzko eleberri bat idaztea.

Sorkuntza esaten diogu artista baten lanaren emaitzari, sorkuntza da halaber haur bat mundura ekartzean ama batek egiten duena. Bi sortze mota, bata bestearekin zerikusirik gabea, kontraesankorrak ere bai agian? Sormenaren bi alderdi horiek eta bien arteko harremanak arakatu ditu Katixa Agirrek bere bigarren nobela honetan, irrikaz irensten den fikzioa eraikiz eta aldi berean gogoan luzaroan geratzen diren hausnarketekin aberastuz.

GAUR EGUNGO LITERATURA - KARMELE JAIO

Bere maitalea izandako Martinen hiletan dago Olga. Bertan gogoratzen du berarekin bizi izandako pasio sutsua, gizonak duela urtebete utzi zuen arte.

 Oroitzapenetan murgilduta, Martinekiko bere mendekotasun emozionalaz ohartzen da, eta horrek agerian uzten dio, bere burua emakume aske eta ahaldundutzat bazuen ere, maitasunarekin beti izan duen kontraesana. 

Aldi berean, bere ikasle baten tesi bat zuzentzen dabil Olga irakaslea, emakumeei maitasuna euren bizitzako erdigunea izaten erakutsi zaien moduan sakontzen duena, horretarako Artearen eta Literaturaren historiako zenbait lanetan oinarrituz. 

Pertsonaiek bizitzako esperientziak eta bateko nahiz besteko artistek piztutako gogoetak tartekatuz, nobela anbiziotsu bat osatu du Karmele Jaiok, arin irakurtzen dena baina arrasto sakona uzten duena, nor bere buruari begira hausnarketara bultzatuz.

 ¿Qué se esconde realmente bajo nuestra manera de amar?

Martín acaba de morir. En el funeral, Olga, su amante hasta un año antes, recuerda cómo su relación se convirtió para ella en algo obsesivo y cómo se derrumbó el día que Martín decidió no verla más.

 Olga empieza a reconocer su dependencia emocional hacia él a la vez que intenta descubrir las razones que han podido provocar su muerte.

Mientras trata de superar el impactante suceso, Laia, una de sus alumnas, está escribiendo su tesis doctoral: un análisis de la injusticia del amor y la manera en que se ha enseñado a las mujeres a convertirlo en el centro de sus vidas.

Alternando las experiencias vividas por los personajes con las distintas representaciones del amor en las obras artísticas y literarias en las que se basa la tesis de Laia, Karmele Jaio ha compuesto una ambiciosa novela sobre las aristas de nuestra educación sentimental y sobre cómo ésta determina la manera de afrontar nuestras relaciones.

Una novela que se lee con voracidad, pero que deja una huella profunda y hace que nos cuestionemos nuestra forma de amar.

GAUR EGUNGO LITERATURA

 

Gurasoak gai ziren sentitzen zutenari eusteko, eta eusteko, eta eusteko, eta, azkenerako, niri ere amorrua habia egiten hasi zitzaidan ahots-kordetan. Arnasa falta nuela sentitzen nuen eta, unerik larrienetan, desesperatuki aritzen nintzaion ahokadaka inguratzen ninduen masa beltz likinari. Teilatupe hartako isiltasuna oihartzuntzen zitzaidan etengabe. Eta nik, nik zarata behar nuen. Izeba Anak hondartza urrun batetik ekarritako itsas-karakola belarriratzen nuen sosegu bila eta, hasieran, lagun egiten zidan barrenetik sortzen zitzaion zurrumurruak. Olatu urdinen kulunka gordetzen zuen maskorrak itsaso barea, ia hila. Eta nik, nik zarata behar nuen. Gaiztotu zedila itsasoa oldar zedila arroken aurka.

Ane Labaka Mayoz (Lasarte-Oria, 1992) bertsolaria eta idazlea da. Euskal Ikasketak egin zituen, Gizarte Antropologiako Masterra eta Ikasketa Feministak eta Generokoak. 2019an Bertsolaritza feminismotik (bir)pentsatzen liburua koordinatu zuen Miren Artetxerekin batera, eta, 2021ean, Algara mutilatuak saiakera argitaratu zuen. Ezpainetakoa (2018, Peru Abarka saria) album ilustratua, Totototo (2021) haurrentzakoa eta Erradikalak (2022) antzerki liburua ere ondu ditu orain arte. Egun, sorkuntzari emana bizi da. 

GAUR EGUNGO LITERATURA

 

• 
  
• 
  
• ANIMALIA DOMESTIKOAK
• ESTI MARTÍNEZ
• Argitaletxea: ELKAR
• Bilduma: EUSKAL LITERARATURA
• Edizio urtea: 2023
• Orri kopurua: 120
• 
  
•    Era askotakoak dira gure etxeetan habia egiten duten sentipenak, maskotak bezain eguneroko bihurtu arte: izan daiteke urtetako errutinak dakarren asperdura, izan daiteke muturtuta daudenen haserrea, edo mundu paraleloetan bizi direnen inkomunikazioa, izan daiteke bizilagunarenganako inbidia, noizbait bizikide izan zenaren oroimina, edo ihes egin nahi geniokeenaren beldurra ...

 EZ DAKIT ZERTAZ ARI ZAREN - ANA MALAGÓN

Bere asperdura eta nazka guraso dibortziatu baten etxetik bestearenera garraiatzen dituen nerabea; aita enpresaria hil ondoren beren erdipurdikeriarekin zer egin ez dakiten seme-alabak; ahizpa atxilotu dutela-eta, haren kargu egitera doan klausurako moja; gaueko txanda baten ondoren, ama zaharra sarturik daukan erresidentziara doan autobus-gidaria...Pertsonen inguru hurbilean kokatzen ditu egileak tragedia izatera iristen ez diren drama txiki hauek, ironia erabiliz urruntze modura eta garraztasuna defentsarako babes gisa. Trikuaren arantza horien azpian, baina, giza haragia suma daiteke dardarka, gozotasun apur baten eske. Gaurko eta hemengo gizartearen ispilu baldin bada ipuin-bilduma hau, ezin esan oso eder agerrarazten gaituela.